بسم الله الرحمن الرحيم
forwarded message from my fb, thanks to those who share this with me..KITA SEBENARNYA…lebih gembira menyambut 1 Januari (tahun baru masehi daripada 1 Muharram (tahun baru Hijriyah/Islam).
KITA SEBENARNYA…lebih tahu apa itu Valentine Day 14 Februari daripada 12 Rabiulawal.
KITA SEBENARNYA…lebih membesarkan hari Sabtu dan Minggu daripada hari Jum’at.
KITA SEBENARNYA…lebih khusyuk mendengar lagu daripada mendengar Azan.
KITA SEBENARNYA…lebih suka santai, tidur, lihat tv daripada Sembahyang.
KITA SEBENARNYA…lebih tahu nama artis dan selebritis daripada nama-nama tokoh panutan Islam.
KITA SEBENARNYA…lebih suka menyebut halo atau hai daripada Assalamu’alikum.
KITA SEBENARNYA…lebih suka bernyanyi daripada berwirid atau bertasbih.
KITA SEBENARNYA…lebih suka memuji manusia daripada Tuhan kita sendiri.
KITA SEBENARNYA…lebih suka membaca majalah daripada buku-buku agama dan Al-Quran.
KITA SEBENARNYA…lebih suka pergi ke konser daripada ceramah agama.
KITA SEBENARNYA…lebih suka memaki dan mengumpat orang daripada mendoakan dan menesehati mereka.
KITA SEBENARNYA…lebih suka mencarut daripada menyebut Masya Allah.
KITA SEBENARNYA…lebih suka kemungkaran daripada berbuat kebaikan.
KITA SEBENARNYA…lebih bangga dengan kejahilan kita daripada bersyukur dengan keimanan kita.
KITA SEBENARNYA…lebih cinta urusan dunia daripada urusan akhirat.
Tapi, apabila ada orang yang bertanya tentang arah tujuan kita, pasti kita lebih suka menjawab......
KITA SEBENARNYA…lebih suka menuju surga daripada neraka…..tapi layakkah kita dengan surga milik Allah Subhanahu Wa Ta’ala ?. Sesungguhnya akhirat itulah negeri yang kekal. “Barangsiapa mengerjakan perbuatan jahat, maka ia tidak akan dibalasi melainkan setimpal dengan perbuatan jahat itu. Dan barangsiapa yang mengerjakan amalan sholeh, baik laki-laki maupun perempuan, sedang ia dalam keadaan beriman, maka mereka akan masuk surga, mereka diberi rizki didalamnya tanpa dihisab.” (Surah Al-Mu’min).
KITA SEBENARNYA…lebih tahu apa itu Valentine Day 14 Februari daripada 12 Rabiulawal.
KITA SEBENARNYA…lebih membesarkan hari Sabtu dan Minggu daripada hari Jum’at.
KITA SEBENARNYA…lebih khusyuk mendengar lagu daripada mendengar Azan.
KITA SEBENARNYA…lebih suka santai, tidur, lihat tv daripada Sembahyang.
KITA SEBENARNYA…lebih tahu nama artis dan selebritis daripada nama-nama tokoh panutan Islam.
KITA SEBENARNYA…lebih suka menyebut halo atau hai daripada Assalamu’alikum.
KITA SEBENARNYA…lebih suka bernyanyi daripada berwirid atau bertasbih.
KITA SEBENARNYA…lebih suka memuji manusia daripada Tuhan kita sendiri.
KITA SEBENARNYA…lebih suka membaca majalah daripada buku-buku agama dan Al-Quran.
KITA SEBENARNYA…lebih suka pergi ke konser daripada ceramah agama.
KITA SEBENARNYA…lebih suka memaki dan mengumpat orang daripada mendoakan dan menesehati mereka.
KITA SEBENARNYA…lebih suka mencarut daripada menyebut Masya Allah.
KITA SEBENARNYA…lebih suka kemungkaran daripada berbuat kebaikan.
KITA SEBENARNYA…lebih bangga dengan kejahilan kita daripada bersyukur dengan keimanan kita.
KITA SEBENARNYA…lebih cinta urusan dunia daripada urusan akhirat.
Tapi, apabila ada orang yang bertanya tentang arah tujuan kita, pasti kita lebih suka menjawab......
KITA SEBENARNYA…lebih suka menuju surga daripada neraka…..tapi layakkah kita dengan surga milik Allah Subhanahu Wa Ta’ala ?. Sesungguhnya akhirat itulah negeri yang kekal. “Barangsiapa mengerjakan perbuatan jahat, maka ia tidak akan dibalasi melainkan setimpal dengan perbuatan jahat itu. Dan barangsiapa yang mengerjakan amalan sholeh, baik laki-laki maupun perempuan, sedang ia dalam keadaan beriman, maka mereka akan masuk surga, mereka diberi rizki didalamnya tanpa dihisab.” (Surah Al-Mu’min).
No comments:
Post a Comment